NGPN-lid Diemer de Vries: “Het leven gaat snel. Ik moet voortmaken!”

NGPN-lid Diemer de Vries: “Het leven gaat snel. Ik moet voortmaken!”

Met zijn 75 lentes voelt Diemer de Vries zich nog jong, maar hij houdt zichzelf niet voor de gek. “De gedachte dat ook mijn leven eindigt, komt vaker bij me op. Ik moet voortmaken met alle dingen die ik nog wil doen.”

Toen Diemer tien jaar geleden met pensioen ging, stortte hij zich op zijn hobby contrabas spelen. Al jaren is hij de vaste contrabassist in het ensemble “Team Tien + 1” (dat staat voor tien blazers en een contrabas). Maar Diemer speelt ook graag in wisselende formaties. “Toen ze bij het North Sea Symphony Orchestra een contrabassist zochten, ben ik gelijk op ze afgestapt,” vertelt Diemer. “We hebben inmiddels een paar maanden intensief gerepeteerd en deze maand gaan we op tournee naar China. Dat zijn leuke projecten om bij betrokken te zijn.”

Freelancen na pensioen
Naast zijn leven als amateurmusicus doet Diemer nog altijd advieswerk op freelance basis. “Akoestiek is mijn vakgebied. Bij de bouw van een concertzaal huren ze mij nog wel eens in voor een second opinion. Dan zijn ze toch benieuwd wat ik ervan vind.”

Dat Diemer nog altijd wordt gevraagd om zijn mening is niet verwonderlijk. Als akoestiek-onderzoeker bij de Technische Universiteit Delft hield hij zich bezig met het hoorbare geluid. “In een ruimte muziek mooier laten klinken en spraak beter verstaanbaar maken is nog altijd mijn specialisme,” zegt Diemer.

Bovendien is Diemer een van de weinigen in Nederland die nog fundamentele kennis heeft van het hoorbare geluid. “Toen ik met pensioen ging, stopte de TU met het onderzoek naar het hoorbare geluid. Ultra- en infrageluid hebben veelbelovende nieuwe toepassingen, dus ging al het onderzoeksgeld daarheen.” Gelukkig zag Diemer dat op tijd aankomen. “Als gastdocent heb ik mijn kennis en expertise toen naar Duitsland overgeheveld. Maar bij de TU was die kennis dus weg.”

Gepensioneerde met vaste werkplek
Diemer bleef na zijn pensioen verbonden aan de TU. Sterker nog, hij heeft er nog altijd een vaste werkplek. “Handig voor de TU, die zo toch kennis in huis heeft. Voor mij was vooral de geleidelijke overgang naar mijn pensioen fijn,” vertelt Diemer. “Nog jaren na mijn 65e zat ik wekelijks op de TU. Nu kom ik er alleen nog om te vergaderen, maar die vaste werkplek heb ik nog steeds,” lacht Diemer.

Bucketlist
“Het voelt alsof ik nog maar net gepensioneerd ben,” zegt Diemer. “Ik mag me dan jong voelen, maar dat bén ik natuurlijk niet. Als ik wist dat ik 100 zou worden, zou ik minder haast maken. Maar nu steeds vaker mensen in mijn omgeving doodgaan, besef ik dat ik moet opschieten met alle dingen die ik nog wil doen.”

Een van de dingen op zijn ‘bucketlist’ is dat Diemer heel graag met zijn vriendin op vakantie wil naar het Caraïbisch gebied. “Nu zijn we nog fit, dus daar moeten we niet te lang meer mee wachten.” Maar Diemer wil ook volop genieten van zijn kleindochter. Trots vertelt hij dat hij onlangs grootvader is geworden. “Ik hoop dat ik mijn kleindochter zie opgroeien tot ze naar middelbare school gaat. En misschien maak ik haar 18e verjaardag nog mee. Maar veel ouder zal ik haar niet zien worden.”

Ook al klinkt dat somber, gedeprimeerd raakt Diemer allerminst van zulke gedachten. “Zolang ik alles nog kan, prijs ik mezelf gelukkig. Maar je moet wel met beide benen op de grond blijven staan. Het kan ook minder voorspoedig aflopen. Daarom is het verstandig dat ik toch een beetje haast maak met de dingen die ik nog wil doen.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *